உழவு, பசுக்களைக் காத்தல், வணிகம் ஆகியவை வைசியனின் தொழில்; அது அவனது இயல்பிலிருந்து பிறந்தது. சேவையை இயல்பாகக் கொண்ட தொழில் சூத்திரனுக்கும் உரியது; அதுவும் அவனது இயல்பிலிருந்து பிறந்தது.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் இங்கு நான்கு வர்ணங்களைப் பற்றிய தம் விளக்கத்தை முடிக்கிறார்; அவை மூன்று குணங்களால் உருவாகும் இயல்பான குணநலன்களுடன் (ஸ்வபாவம்) தொடர்புடையவை. பிராமணர், க்ஷத்திரியர் கடமைகளுக்குப் பிறகு வைசியரின் தொழிலையும் (வேளாண்மை, பசு காத்தல், வணிகம்) சூத்திரரின் தொழிலையும் (சேவை, பரிசர்யா) குறிப்பிடுகிறார். பாரம்பரிய உரையாசிரியர்கள் பலர் இவற்றைப் பிறப்பால் அமைந்த தொழில்களாகக் கருதுகின்றனர்; சில நவீன வாசகர்கள், இந்த ஸ்லோகம் ஒருவரின் இயல்பிலிருந்து எழும் தொழிலைப் பற்றியதே தவிர, அவரது மதிப்பைப் பற்றியதல்ல என்று வலியுறுத்துகின்றனர்.