सुखं त्विदानीं त्रिविधं श्रृणु मे भरतर्षभ ।अभ्यासाद्रमते यत्र दुःखान्तं च निगच्छति ॥
sukhaṃ tvidānīṃ trividhaṃ śrṛṇu me bharatarṣabha |abhyāsādramate yatra duḥkhāntaṃ ca nigacchati ||
இப்போது, பரதர்களில் சிறந்தவனே, மூன்று வகையான சுகத்தைப் பற்றி என்னிடமிருந்து கேள்: எதில் ஒருவன் தொடர்ந்த பயிற்சியால் மகிழ்கிறானோ, எதன் மூலம் துன்பத்தின் முடிவை அடைகிறானோ அந்த சுகம்…
விளக்கம்
மூன்று குணங்களின்படி மூன்று வகையான உறுதியை (திருதி) கிருஷ்ணர் விளக்கி முடித்தார். இப்போது அவர் சுகத்தையும் (சுக) மூன்று வகையாகப் பிரிக்கிறார். முதலில், தொடர்ந்த பயிற்சியால் (அப்யாச) வளர்ந்து துன்பத்தை முடிக்கும் சுகத்தைக் குறிப்பிடுகிறார். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது; அதில் இது சாத்விக சுகம் எனக் கூறப்படுகிறது.