अध्येष्यते च य इमं धर्म्यं संवादमावयोः ।ज्ञानयज्ञेन तेनाहमिष्टः स्यामिति मे मतिः ॥
adhyeṣyate ca ya imaṃ dharmyaṃ saṃvādamāvayoḥ |jñānayajñena tenāhamiṣṭaḥ syāmiti me matiḥ ||
தர்மத்துடன் பொருந்திய நம் இருவரின் இந்த உரையாடலை யார் கற்பானோ, அவன் ஞான வேள்வியால் என்னை வழிபட்டவனாவான் என்பது என் கருத்து.
விளக்கம்
தம் உபதேசத்தை முடிக்கும் கிருஷ்ணர், இந்த உரையாடலைக் கற்பவர்களுக்குக் கிடைக்கும் பலனை இங்கே கூறுகிறார். இந்த உரையாடல் தர்மத்துடன், அதாவது நேர்மையான கடமையுடன், பொருந்தியது என்றும், அதைக் கற்பதே “ஞான வேள்வி” (ஞான யஜ்ஞம்) என்றும், அதன் மூலம் தாம் வழிபடப்படுவதாகவும் அவர் சொல்கிறார். அடுத்த ஸ்லோகம், நம்பிக்கையுடன் இதைக் கேட்பவருக்கான பலனைக் கூறுகிறது.