मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।मामेवैष्यसि सत्यं ते प्रतिजाने प्रियोऽसि मे ॥
manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskuru |māmevaiṣyasi satyaṃ te pratijāne priyo'si me ||
உன் மனத்தை என்னிடம் வை; என் பக்தனாக இரு; என்னை வழிபடு; எனக்கு வணக்கம் செலுத்து. நீ என்னையே வந்தடைவாய்; இதை உனக்கு உண்மையாக வாக்களிக்கிறேன், ஏனெனில் நீ எனக்கு அன்பானவன்.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் அர்ஜுனனுக்கு வாக்களித்த “மிக ரகசியமான” உபதேசத்தை கிருஷ்ணர் தொடர்கிறார். மனத்தை அவரிடம் நிலைநிறுத்துதல், பக்தி, வழிபாடு (யஜனம்), பணிந்து வணங்குதல் (நமஸ்காரம்) என நான்கு எளிய பயிற்சிகளை அவர் கூறுகிறார். அர்ஜுனன் மீதுள்ள அன்பால், பக்தன் தம்மை அடைவான் என்ற தனிப்பட்ட வாக்குறுதியுடன் முடிக்கிறார்.