ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां च परंतप ।कर्माणि प्रविभक्तानि स्वभावप्रभवैर्गुणैः ॥
brāhmaṇakṣatriyaviśāṃ śūdrāṇāṃ ca paraṃtapa |karmāṇi pravibhaktāni svabhāvaprabhavairguṇaiḥ ||
பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் ஆகியோரின் கடமைகள், பகைவரை வாட்டுபவனே, அவரவர் இயல்பிலிருந்து தோன்றும் குணங்களின் அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.
விளக்கம்
மூன்று குணங்களை (சத்வம், ரஜஸ், தமஸ் என்னும் இயற்கையின் இழைகள்) பற்றிய உபதேசத்தை கிருஷ்ணர் முடிக்கிறார்; அவற்றை நான்கு வர்ணங்களுக்கும் அவற்றின் கடமைகளுக்கும் (கர்மம்) பொருத்திக் காட்டுகிறார். ஒருவரின் சுயஇயல்பில் (ஸ்வபாவம்) வேரூன்றிய குணங்களால் கடமைகள் வகுக்கப்படுகின்றன என்கிறார். பாரம்பரிய உரையாசிரியர்கள் பலர் இதைப் பிறப்புடன் இணைந்த சமூக அமைப்பாகப் படிக்கின்றனர்; வேறு சிலர் இது பிறப்பால் வரும் நிலையை அல்ல, இயல்பான திறனையும் மனப்பாங்கையும் குறிக்கிறது என்று வலியுறுத்துகின்றனர்.