न च तस्मान्मनुष्येषु कश्चिन्मे प्रियकृत्तमः ।भविता न च मे तस्मादन्यः प्रियतरो भुवि ॥
na ca tasmānmanuṣyeṣu kaścinme priyakṛttamaḥ |bhavitā na ca me tasmādanyaḥ priyataro bhuvi ||
மனிதர்களில் அவனை விட எனக்கு விருப்பமானதைச் செய்பவன் வேறு யாரும் இருக்கப் போவதில்லை; பூமியில் அவனை விட எனக்கு அன்பானவன் வேறொருவனும் இருக்கப் போவதில்லை.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறியபடி, இந்த உயர்ந்த ரகசியத்தைத் தம் பக்தர்களிடம் எடுத்துரைப்பவனைப் பற்றி கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து பேசுகிறார். அவனை விட தமக்கு விருப்பமானதைச் செய்பவனும் (ப்ரியகிருத்), தமக்கு அன்பானவனும் மனிதர்களில் வேறு யாரும் இருக்க மாட்டார்கள் என்கிறார். கீதையின் உபதேசத்தைத் தகுந்தவர்களுக்குப் பகிர்வதே இறைவனுக்குச் செய்யும் மிகப் பெரிய தொண்டு என்பது இதன் பொருள்.