உயிர்கள் எவரிடமிருந்து தோன்றுகின்றனவோ, இவை அனைத்திலும் எவர் நிறைந்திருக்கிறாரோ, அவரைத் தனக்குரிய செயலால் வழிபட்டு மனிதன் நிறைவை அடைகிறான்.
விளக்கம்
தனக்குரிய கடமையில் ஈடுபடுவதன் மூலம் ஒருவன் சித்தியை எப்படி அடைகிறான் என்ற கேள்விக்கு கிருஷ்ணர் இங்கே பதிலளிக்கிறார். உயிர்கள் அனைத்தின் மூலமாகவும், அனைத்திலும் நிறைந்தவராகவும் இருப்பவரை, ஒருவன் தனது சொந்த கர்மத்தின் (ஸ்வகர்மம்) வழியாக வழிபடலாம் என்கிறார். இவ்வாறு அர்ப்பணிக்கப்படும் செயல் வெறும் வாழ்வாதாரமாக இல்லாமல் வழிபாடாகிறது. “அவர்” என்பது தனிப்பட்ட இறைவனா அல்லது எங்கும் நிறைந்த பிரம்மமா என்பதில் உரையாசிரியர்களிடம் கருத்து வேறுபாடு உண்டு; ஆனால் செயலை அர்ப்பணிப்பதே முக்கியம் என்பதில் அனைவரும் ஒத்துப்போகின்றனர்.