इत्यहं वासुदेवस्य पार्थस्य च महात्मनः ।संवादमिममश्रौषमद्भुतं रोमहर्षणम् ॥
ityahaṃ vāsudevasya pārthasya ca mahātmanaḥ |saṃvādamimamaśrauṣamadbhutaṃ romaharṣaṇam ||
இவ்வாறு வாசுதேவருக்கும் மகாத்மாவான பார்த்தனுக்கும் இடையிலான இந்த அற்புதமான, மயிர்க்கூச்செறியச் செய்யும் உரையாடலை நான் கேட்டேன்.
விளக்கம்
போரை குருட்டு மன்னன் திருதராஷ்டிரனுக்கு விவரித்து வரும் சஞ்சயன் இங்கே தன் நிறைவுரையைத் தொடங்குகிறான். வாசுதேவர் என்பவர் கிருஷ்ணர்; பார்த்தன் (பிருதையாகிய குந்தியின் மகன்) என்பவன் அர்ஜுனன். இந்த உரையாடல் மயிர்க்கூச்செறியச் செய்யும் (ரோமஹர்ஷணம்) அளவுக்கு வியப்பூட்டியது என்கிறான்; இது பிரமிப்பின் பாரம்பரிய அடையாளம்.