நன்றாகச் செய்யப்பட்ட பிறர் தர்மத்தைவிட, குறையுடையதாயினும் தனது சொந்த தர்மமே சிறந்தது. தன் இயல்பால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட கர்மத்தைச் செய்பவன் பாவத்தை அடைவதில்லை.
விளக்கம்
ஒவ்வொருவரின் செயலும் மூன்று குணங்களால் உருவான அவரவர் இயல்பைப் பின்பற்றுகிறது என்ற போதனையை கிருஷ்ணர் தொடர்கிறார். தன் சொந்த தர்மம், அதாவது தனக்குரிய கடமை (ஸ்வதர்மம்), குறையுடையதாக இருந்தாலும், பிறர் தர்மம் நன்றாகச் செய்யப்பட்டதாக இருந்தாலும், தன் தர்மமே சிறந்தது என்கிறார். இயல்பால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட கர்மம் பாவத்தைத் தருவதில்லை. இந்த இயல்பு முக்கியமாகப் பிறப்பால் அமைகிறதா, அல்லது உள் மனப்பாங்கு மற்றும் குணங்களால் அமைகிறதா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன.